عطار (غزلیات)/تا دردی درد او چشیدیم

by عطار

	تا دردی درد او چشیدیم			دامن ز دو کون در کشیدیم
	با هم نفسی ز درد عشقش			در کنج فنا بیارمیدیم
	بر بوی یقین که بو که بینیم			زهری به گمان دل چشیدیم
	گه در طلبش ز دست رفتیم			گه در هوسش به سر دویدیم
	در عالم پر عجایب عشق			آوازه‌ی او بسی شنیدیم
	درمان چه‌کنیم درد او را			کین درد به جان و دل خریدیم
	عشقش چو به ما نمود ما را			صد پرده به یک زمان دریدیم
	نور رخ او چو شعله‌ای زد			خود را ز فروغ آن بدیدیم
	دیدیم که ما نه ز آب و خاکیم			از هر دو برون رهی گزیدیم
	چه خاک و چه آب کانچه ماییم			در پرده‌ی غیب ناپدیدیم
	چون پرده ز روی کار برخاست			از خود نه ازو بدو رسیدیم
	پیوستگیی چو یافت عطار			از ننگ وجود او بریدیم