عطار (غزلیات)/بردار صراحیی ز خمار

by عطار

	بردار صراحیی ز خمار			بربند به روی خرقه زنار
	با دردکشان دردپیشه			بنشین و دمی مباش هشیار
	یا پیش هوا به سجده درشو			یا بند هوا ز پای بردار
	تا چند نهان کنی به تلبیس			این دین مزورت ز اغیار
	تا کی ز مذبذبین بوی تو			یک لحظه نخفته و نه بیدار
	گر زن صفتی به کوی سر نه			ور مرد رهی درآی در کار
	سر در نه و هرچه بایدت کن			گه کعبه مجوی و گاه خمار
	چون سیر شدی ز هرزه کاری			آنگاه به دین درآی یکبار
	گه آیی و گاه بازگردی			این نیست نشان مرد دین‌دار
	چیزی که صلاح تو در آن است			بنیوش که با تو گفت عطار