عطار (غزلیات)/ای پسر این رخ به آفتاب درافکن

by عطار

	ای پسر این رخ به آفتاب درافکن			باده‌ی گلرنگ چون گلاب درافکن
	صبح علم بر کشید و شمع برافروخت			جام پیاپی کن و شراب درافکن
	شاهد سرمست را ز خواب برانگیز			سوخته‌ی عشق را رباب درافکن
	گرچه شب اندر شکست ماه بلند است			باده‌ی خوش آمد به ماهتاب درافکن
	گل بشکفت و دلم ز عشق تو برخاست			چند نشینی به بند و تاب درافکن
	مست خرابیم جمله نعره زنانیم			نعره درین عالم خراب درافکن
	چند ازین نام و ننگ و زهد و ز تزویر			توبه کن از توبه دل بتاب درافکن
	گر دل عطار را عذاب غم توست			گو دل او غم ازین عذاب درافکن