عطار (غزلیات)/ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای

by عطار

	ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای			پنهان ز عاشقانت رویی به من نمای
	آب رخم مبر ز دو جادوی پر فریب			قوت دلم بده ز دو یاقوت جانفزای
	اندر هوای روی تو ای آفتاب حسن			تا کی زنم چو ذره‌ی سرگشته دست و پای
	چون سایه‌ای فرو شدم از عشق تو به خاک			ای آفتاب جان من از قعر جان برآی
	بر کارم اوفتاد ز زلف تو صد گره			بگشای کارم از سر زلف گره‌گشای
	بردی دلم به زلف و دلم بوی می‌برد			از حلقه‌های آن شکن زلف دلربای
	دور از رخ تو زلف تو در غارت دلم			بر روی اوفتاد و شکن یافت چند جای
	عطار رفت و دل به تو بگذاشت و خاک شد			تا روز حشر باز ستاند ز تو جزای