صائب تبریزی (غزلیات)/نه پشت پای بر اندیشه می‌توانم زد

by صائب تبریزی

نه پشت پای بر اندیشه می‌توانم زدنه این درخت غم از ریشه می‌توانم زد به خصم گل زدن از دست من نمی‌آیدوگرنه بر سر خود تیشه می توانم زد خوشم به زندگی تلخ همچو می، ورنهبرون چو رنگ ازین شیشه می‌توانم زد اگر ز طعنه‌ی عاجز کشی نیندیشمبه قلب چرخ جفاپیشه می‌توانم زد ازان ز خنده نیاید لبم به هم چون جامکه بوسه بر دهن شیشه می‌توانم زد ندیده است جگرگاه بیستون در خوابگلی که من به سر تیشه می‌توانم زد خوش است پیش فتادن ز همرهان صائبوگرنه گام به اندیشه می‌توانم زد