صائب تبریزی (غزلیات)/دل را کجا به زلف رسا می‌توان رساند؟

by صائب تبریزی

	دل را کجا به زلف رسا می‌توان رساند؟			این پا شکسته را به کجا می‌توان رساند؟
	سنگین دلی، وگرنه ازان لعل آبدار			صد تشنه را به آب بقا می‌توان رساند
	در کاروان بیخودی ما شتاب نیست			خود را به یک دو جام به ما می‌توان رساند
	از خود بریده بر سر آتش نشسته‌ایم			ما را به یک نگه به خدا می‌توان رساند
	دامان برق را نتواند گرفت خار			خود را به عمر رفته کجا می‌توان رساند؟
	صائب کمند بخت اگر نیست نارسا			دستی به آن دو زلف رسا می‌توان رساند