صائب تبریزی (غزلیات)/خجلت ز عشق پاک گهر می‌بریم ما

by صائب تبریزی

	خجلت ز عشق پاک گهر می‌بریم ما			از آفتاب دامن تر می‌بریم ما
	یک طفل شوخ نیست درین کشور خراب			دیوانگی به جای دگر می‌بریم ما
	فیضی که خضر یافت ز سرچشمه‌ی حیات			دلهای شب ز دیده‌ی تر می‌بریم ما
	حیرت مباد پرده‌ی بینایی کسی!			در وصل، انتظار خبر می‌بریم ما
	با مشربی ز ملک سلیمان وسیع‌تر			در چشم تنگ مور بسر می‌بریم ما
	هر کس به ما کند ستمی، همچو عاجزان			دیوان خود به آه سحر می‌بریم ما
	صائب ز بس تردد خاطر، که نیست باد!			در خانه‌ایم و رنج سفر می‌بریم ما