شاهنامه (تصحیح ژول مل)/نامه زال به سام

by فردوسی

نامهٔ زال بسام

	بمژده بنزدیک سام سوار			فرستاد نامه یل نامدار
	بنامه درون سر بسر نیک وبد			نمودش برآن پهلو پر خرد		۱۹۷۵
	فرستاد با نامه هدیه بسی			بنزد سپهدار گردنکشی
	چو نامه بر سام نیرم رسید			زشادی رخش همچو گل بشگفید
	بیآراست بزمی چو خرّم بهار			زبس شادمانی گو نامدار
	فرستاده را خلعت وباره داد			زرستم بسی داستان کرد یاد
	نبشت آنگهی پاسخ نامه باز			بنزدیک فرزند گردن فراز		۱۹۸۰
	بنامه درون گفت کز فرّه شیر			نباشد شکفتی که باشد دلیر
	همان بچّهٔ شیر ناخورده شیر			ستاند همی موبدی تیزویر
	مر اورا درآور میان گروه			چو دندان برآرد شود زو ستوه
	ابی آن که دیدست پستان مام			بخوئ پدر بازگردد تمام
	عجب نیست از رستم نامور			که دارد دلیری چو دستان پدر		۱۹۸۵
	بهنگام گردی وکنداوری			همی شیر خواهد ازو یاوری
	چو نامه بمهر اندر آورد گرد			فرستاده را خواند واورا سپرد
	فرستاده آمد بر زال زر			ابا خلعت ونامهٔ نامور
	ازو شادمان شد دل پهلوان			زکردار آن نو رسیده جوان
	جهان پر از امّید شد یکسره			زروی زمین تا ببرج بره		۱۹۹۰
	کنون از منوچهر گویم سخن			وز آن شاه پر مهر جویم سخن
	چه اندرز کرد پوررا بر نگر			بهناگ رفتن شه دادگر