شاهنامه (تصحیح ژول مل)/بر تخت شاهی نشانیدن کاوس خسرو را

by فردوسی

بر تخت شاهی نشانیدن کاوُس خسرو را

	چو شاهان از اسپان فرود آمدند			زبان و روان پر درود آمدند
	بشد خسرو و دست کاوُس شاه			ببوسید و مالید رخرا بگاه		۱۴۳۰
	وز آنپس نیا دست او را بدست			گرفت و ببردش بجای نشست
	نشاندش دل‌افروز بر جای خویش			ز گنجور تاج کیان خواست پیش
	ببوسید و بر سرش بنهاد تاج			بکرسی شد از نامور تخت عاج
	ز گنجش زبرجد نثار آورید			بسی گوهر شاهوار آورید
	بسی آفرین بر سیاوش بخواند			که خسرو بچهره جز او را نماند		۱۴۳۵
	ز پهلو برفتند پرمایگان			سپهبد سران و گران سایگان
	بشاهی برو آفرین خواندند			بسی درّ و گوهر برافشاندند
	جهانرا چنین است ساز و نهاد			ز یک دست بستد بدیگر بداد
	بدردیم ازین رفتن اندر فریب			زمانی فراز و زمانی نشیب
	اگر دل توان داشتن شادمان			بمان ای پسر در جهان جاودان		۱۴۴۰
	بخوبی بناز و ببیشی ببخش			مکن روز را بر دل خویش پخش
	بخور هر چه داری فزونی بده			تو رنجیدهٔ بهر دشمن منه
	ترا داد و فرزند را هم دهد			درختی که از بیخ تو برجهد
	نبینی که گیتی پر از خواسته است			جهانی بخوبی بیآراسته است
	کمی نیست در بخشش دادگر			همی شادی آرای و انده مخور		۱۴۴۵