رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/هرچند که رنگ و بوی زیباست مرا
ظاهر
۵
| هرچند که رنگ و بوی زیباست مرا | چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا | |||||
| معلوم نشد که در طربخانهٔ خاک | نقّاش ازل بهرچه آراست مرا | |||||
رباعی ۵– هرکس در امور عالم بفکر فرو رفته باشد این سؤال را کرده است که برای چه بدنیا آمدهایم و چرا میرویم و عاقبت کار چیست و این معنی هم یکی از اصول مسائلی است که خیّام بآن متوجّه است.
خواجه حافظ میفرماید:
| عیان نشد که چرا آمدم کجا بودم | دریغ و درد که غافل ز کارِ خویشتنم | |||||