دیوان حافظ/یا رب سببی ساز که یارم بسلامت

by حافظ

۸۹	یا رب سببی ساز که یارم بسلامت			باز آید و برهاندم از بند ملامت		۵۷
	خاک ره آن یار سفرکرده بیارید			تا چشم جهان‌بین کنمش جای اقامت
	فریاد که از شش جهتم راه ببستند			آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
	امروز که در دست توام مرحمتی کن			فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
	ای آنکه بتقریر و بیان دم زنی از عشق			ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت
	درویش مکن ناله ز شمشیر احبّا			کاین طایفه از کشته ستانند غرامت
	در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی			بر می‌شکند گوشهٔ محراب امامت
	حاشا که من از جور و جفای تو بنالم			بیداد لطیفان همه لطفست و کرامت
		کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ
		پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت