دیوان حافظ/کرشمه کن و بازار ساحری بشکن

by حافظ

۳۹۹	کرشمهٔ کن و بازار ساحری بشکن			بغمزه رونق و ناموس سامری بشکن		۳۹۹
	بباد ده سر و دستار عالمی یعنی			کلاه گوشه بآیین سروری بشکن
	بزلف گوی که آیین دلبری بگذار			بغمزه گوی که قلب ستمگری بشکن
	برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس			سزای حور بده رونق پری بشکن
	بآهوان نظر شیر آفتاب بگیر			بابروان دوتا قوس مشتری[۱] بشکن
	چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد			تو قیمتش بسر زلف عنبری بشکن
		چو عندلیب فصاحت فروشد ای[۲] حافظ
		تو قدر او بسخن گفتن دری بشکن

---

1. اضافهٔ قوس بمشتری مناسبت آنست که برج قوس یکی از دو خانهٔ مشتری است [و خانهٔ دیگر حوت است] چنانکه شیر در مصراع اوّل یعنی برج اسد خانهٔ آفتاب است (کتاب التفهیم ابوریحان بیرونی چاپ آقای همائی ص ۳۹۶).
2. چنین است در اغلب نسخ، بعضی دیگر: فروش شد حافظ.