دیوان حافظ/نوش کن جام شراب یک منی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی
۴۷۸ نوش کن جام شراب یک منیتا بدان بیخ غم از دل برکنی ۴۸۲
 دل گشاده دار چون جام شرابسر گرفته چند چون خم دنی[۱] 
 چون ز جام بیخودی رطلی کشیکم زنی از خویشتن لاف منی 
 سنگ سان شو در قدم نی همچو آبجمله رنگ آمیزی و تردامنی 
 دل بمی دربند تا مردانه وارگردن سالوس و تقوی بشکنی 
  خیز و[۲] جهدی کن چو حافظ تا مگر  
  خویشتن در پای معشوق افکنی  


  1. دَنّ بفتح دال و تشدید نون که در فارسی بتخفیف استعمال کنند کلمهٔ عربی است بمعنی خم قیر اندود دراز ولی باریکتر از خم معمولی و در بُن آن برآمدگی تیزی است شبیه ناوک که بر زمین تواند ایستاد تا در زمین حفره نکنند (کتب لغت). پس بنابرین اضافهٔ خم به دن از قبیل اضافهٔ عامّ است بخاصّ مثل روز جمعه و ماه رمضان و شهر طهران و امثالها،
  2. این واو عاطفه را در خ ندارد،