دیوان حافظ/نوبهارست در آن کوش که خوشدل باشی

by حافظ

۴۵۶	نوبهارست در آن کوش که خوشدل باشی			که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی		۴۴۸
	من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش			که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
	چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی			وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی
	در چمن هر ورقی دفتر حالی دگرست			حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
	نقد عمرت ببرد غصّهٔ دنیا بگزاف			گر شب و روز در این قصّهٔ مشکل باشی
	گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست			رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
		حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
		صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی