دیوان حافظ/مرا برندی و عشق آن فضول عیب کند

by حافظ

۱۸۸	مرا برندی و عشق آن فضول عیب کند			که اعتراض بر اسرار علم غیب کند		۱۱۵
	کمال سرّ محبت ببین نه نقص گناه			که هر که بی‌هنر افتد نظر بعیب کند
	ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بوی			که خاک میکدهٔ ما عبیر جیب کند
	چنان زند رهِ اسلام غمزهٔ ساقی			که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند
	کلید گنج سعادت قبول اهل دلست			مباد آنکه درین نکته شکّ و ریب کند
	شبان وادی ایمن گهی رسد بمراد			که چند سال بجان خدمت شعیب کند
		ز دیده خون بچکاند فسانهٔ حافظ
		چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند