دیوان حافظ/شممت روح وداد و شمت برق وصال

by حافظ

۳۰۳	شَمَمتُ روح ودادٍ و شِمتُ برق وصال			بیا که بوی تو را میرم ای نسیم شمال		۳۰۸
	اَحادِیاً بِجِمال الحبیبِ قِفْ و انزل			که نیست صبر جمیلم ز اشتیاقِ جَمال
	حکایت شب هجران فرو گذاشته به			بشکر آنکه برافکند پرده روز وصال
	بیا که پردهٔ گلریز هفت خانهٔ چشم			کشیده‌ایم بتحریر کارگاه خیال
	چو یار بر سر صلح است و عذر میطلبد			توان گذشت ز جور رقیب در همه حال
	بجز خیال دهان تو نیست در دل تنگ			که کس مباد چو من در پی خیال محال
	قتیل عشق تو شد حافظ غریب ولی			بخاک ما گذری کن که خون مات حلال