دیوان حافظ/شاهدان گر دلبری زینسان کنند
| ۱۹۷ | شاهدان گر دلبری زینسان کنند | زاهدانرا رخنه در ایمان کنند | ۱۲۴ | |||
| هر کجا آن شاخ نرگس بشکفد | گلرخانش دیده نرگسدان کنند | |||||
| ای جوان سروقد گوئی ببر | پیش از آن کز قامتت چوگان کنند | |||||
| عاشقان را بر سر خود حکم نیست | هر چه فرمان تو باشد آن کنند | |||||
| پیش چشمم کمترست از قطرهٔ | این حکایتها که از طوفان کنند | |||||
| یار ما چون گیرد آغاز سماع | قدسیان بر عرش دست افشان کنند | |||||
| مردم چشمم بخون آغشته شد | در کجا این ظلم بر انسان کنند | |||||
| خوش برآ با غصّه ای دل کاهل راز | عیش خوش در بوتهٔ هجران کنند | |||||
| سر مکش حافظ ز آه نیم شب | ||||||
| تا چو صبحت آینه رخشان کنند | ||||||