دیوان حافظ/رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

by حافظ

۲۳۹	رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید			وظیفه گر برسد مصرفش گلست و نبید		۲۰۴
	صفیر مرغ برآمد بط شراب کجاست			فغان فتاد به بلبل نقاب گل که کشید
	ز میوهای بهشتی چه ذوق دریابد			هر آنکه سیب زنخدان شاهدی نگزید
	مکن ز غصّه شکایت که در طریق طلب			براحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید
	ز روی ساقی مهوش گلی بچین امروز			که گرد عارض بستان خط بنفشه دمید
	چنان کرشمهٔ ساقی دلم ز دست ببرد			که با کسی دگرم نیست برگ گفت و شنید
	من این مرقّع رنگین چو گل بخواهم سوخت			که پیر باده‌فروشش بجرعهٔ نخرید
		بهار میگذرد دادگسترا دریاب
		که رفت موسم و حافظ هنوز می نچشید