دیوان حافظ/دیدار شد میسر و بوس و کنار هم

by حافظ

۳۶۲	دیدار شد میسّر و بوس و کنار هم			از بخت شکر دارم و از روزگار هم		۳۲۷
	زاهد برو که طالع اگر طالع منست			جامم بدست باشد و زلف نگار هم
	ما عیب کس بمستی و رندی نمیکنیم			لعل بتان خوشست و می خوشگوار هم
	ای دل بشارتی دهمت محتسب نماند			و از می جهان پُرست و بت می‌گسار هم
	خاطر بدست تفرقه دادن نه زیرکیست			مجموعهٔ بخواه و صراحی بیار هم
	بر خاکیان عشق فشان جرعهٔ لبش			تا خاک لعل گون شود و مشکبار هم
	آن شد که چشم بد نگران بودی از کمین			خصم از میان برفت و سرشک از کنار هم
	چون کاینات جمله ببوی تو زنده‌اند			ای آفتاب سایه ز ما برمدار هم
	چون آب روی لاله و گل فیض حُسن تست			ای ابر لطف بر من خاکی ببار هم
	حافظ اسیر زلف تو شد از خدا بترس			و از انتصاف آصف جم اقتدار هم
	برهان ملک و دین که ز دست وزارتش			ایّام کان یمین شد و دریا یسار هم
	بر یاد رأی انور او آسمان بصبح			جان میکند فدا و کواکب نثار هم
	گوی زمین ربودهٔ چوگان عدل اوست			وین برکشیده گنبد نیلی حصار هم
	عزم سبک عنان تو در جنبش آورد			این پایدار مرکز عالی مدار هم
	تا از نتیجهٔ فلک و طور دور اوست			تبدیل ماه و سال و خزان و بهار هم
		خالی مباد کاخ جلالش ز سروران
		وز ساقیان سروقد گلعذار هم