| | | | | | |
| ۳۳۵ |
در خرابات مغان گر گذر افتد بازم |
|
حاصل خرقه و سجّاده روان دربازم |
۳۷۱ |
| |
حلقهٔ توبه گر امروز چو زهّاد زنم |
|
خازن میکده فردا نکند در بازم |
|
| |
ور چو پروانه دهد دست فراغ بالی |
|
جز بدان عارض شمعی نبود پروازم |
|
| |
صحبت حور نخواهم که بود عین قصور |
|
با خیال تو اگر با دگری پردازم |
|
| |
سرّ سودای تو در سینه بماندی پنهان |
|
چشم تردامن اگر فاش نگردی رازم |
|
| |
مرغ سان از قفس خاک هوائی گشتم |
|
بهوائی که مگر صید کند شهبازم |
|
| |
همچو چنگ ار بکناری ندهی کام دلم |
|
از لب خویش چو نی یک نفسی بنوازم |
|
| |
ماجرای دل خون گشته نگویم با کس |
|
زانکه جز تیغ غمت نیست کسی دمسازم |
|
| |
گر بهر موی سری بر تن حافظ باشد |
|
| |
همچو زلفت همه را در قدمت اندازم |
|
