دیوان حافظ/به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم

by حافظ

۳۵۰بعزم توبه سحر گفتم استخاره کنمبهار توبه شکن میرسد چه چاره کنم۳۴۶ سخن درست بگویم نمی‌توانم دیدکه می خورند حریفان و من نظاره کنم چو غنچه با لب خندان بیاد مجلس شاهپیاله گیرم و از شوق جامه پاره کنم بدور لاله دماغ مرا علاج کنیدگر از میانهٔ بزم طرب کناره کنم ز روی دوست مرا چون گل مراد شکفتحوالهٔ سر دشمن بسنگ خاره کنمگدای میکده‌ام لیک وقت مستی بینکه ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم مرا که نیست ره و رسم لقمه پرهیزیچرا ملامت رند شرابخواره کنم بتخت گل بنشانم بتی چو سلطانیز سنبل و سمنش ساز طوق و یاره کنم ز باده خوردن پنهان ملول شد حافظ ببانگ بربط و نی رازش آشکاره کنم