دیوان حافظ/به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
۲۷۴  بدور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش ببوی گل نفسی همدم صبا می‌باش  ۲۸۹
  نگویمت که همه ساله می پرستی کن سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش  
  چو پیر سالک عشقت بمی حواله کند بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش  
  گرت هواست که چون جم بسرّ غیب رسی بیا و همدم جام جهان نما می‌باش  
  چو غنچه گر چه فروبستگیست کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا می‌باش  
  وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنوی بهرزه طالب سیمرغ و کیمیا می‌باش  
  مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ  
  ولی معاشر رندان پارسا[۱] می‌باش  


  1. چنین است در خ ق س و سودی، بعضی نسخ «آشنا»