دیوان حافظ/اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هزار دشمنم ار می‌کنند قصد هلاک دیوان حافظ  از حافظ
اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول
ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی


۳۰۶ اگر بکوی تو باشد مرا مجال وصولرسد بدولت وصل تو کار من باصول ۳۰۵
 قرار برده ز من آن دو نرگس رعنافراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول 
 چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زوربهیچ باب ندارم ره خروج و دخول 
 کجا روم چه کنم چاره از کجا جویمکه گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول 
 من شکستهٔ بدحال زندگی یابمدر آنزمان که بتیغ غمت شوم مقتول 
 خرابتر ز دل من غم تو جای نیافتکه ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول 
 دل از جواهر مهرت چو صیقلی داردبود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول 
 چه جرم کرده‌ام ای جان و دل بحضرت توکه طاعت من بیدل نمیشود مقبول 
  بدرد عشق بساز و خموش کن حافظ  
  رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول