خاقانی (غزلیات)/پرده‌ی نو ساخت عشق، زخمه‌ی نو در فزود

by خاقانی

	پرده‌ی نو ساخت عشق، زخمه‌ی نو در فزود			کرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود
	لشکر عشق تو باز بر دل من ران گشاد			گر همه در خون کشد، پشت نباید نمود
	دل ز کفم شد دریغ سود ندارد کنون			سنگ پیاله شکست گربه نواله ربود
	ز آتش هجران تو دود به مغزم رسید			اشک ز چشمم گشاد مایه‌ی اشک است دود
	عشق چو یکسر بود هجران خوشتر ز وصل			باده چو دردی بود دیر نکوتر که زود
	کشتن من یاد کن، یاد دگر کس مکن			گوش مرا مشنوان آنچه نیارم شنود
	چشم سیاه تو دید دل ز برم برپرید			فتنه‌ی خاقانی است این دل کور کبود