خاقانی (غزلیات)/جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت

by خاقانی

	جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت			جوجوم کرد و چو بشنید آه من بر من گرفت
	آهی از عشقت درون دل نهان می‌داشتم			چون برون شد بی‌من او راه دهن بر من گرفت
	عشقت آتش در من افکند و مرا گفتا منال			ناله‌ی آتش بگاه سوختن بر من گرفت
	دل به دست خویشتن شد کشته در پای غمت			خود به خود کرد این و جرم خویشتن بر من گرفت
	عشق می‌خواهد که چون لاله برون آیم ز پوست			من چو گل بودم درون پیرهن بر من گرفت
	گفتم آخر درد خاقانی دوا یابد به صبر			چون طبیب عشق بشنید این سخن بر من گرفت