خاقانی (غزلیات)/ای پار دوست بوده و امسال آشنا
ظاهر
| ای پار دوست بوده و امسال آشنا | وی از سزا بریده و بگزیده ناسزا | |||||
| ای سفته در وصل تو الماس ناکسان | تا کی کنی قبول، خسان را چو کهربا | |||||
| چند آوری چو شمس فلک هر شبانگهی | سر بر زمین خدمت یاران بیوفا | |||||
| آن را که خصم ماست شدی یار و همنفس | با آنکه کم ز ماست شدی یار و آشنا | |||||
| الحق سزا گزیدی و حقا که در خور است | پیش مسیح مائده و پیش خر گیا | |||||
| بودیم گوهری به تو افتاده رایگان | نشناختی تو قیمت ما از سر جفا | |||||
| بیدیده کی شناسد خورشید را هنر | یا کوزه گر چه داند یاقوت را بها | |||||
| ما را قضای بد به هوای تو درفکند | آری که هم قضای بلا باد بر قضا | |||||
| ای کاش آتشی ز کنار اندر آمدی | نه حسن تو گذاشتی و نه هوای ما | |||||
| حکم قضای بود و گرنه چنین بدی | خاقانی از کجا و هوای تو از کجا | |||||