خاقانی (غزلیات)/این عشق آتشینم دود از جهان برآرد

by خاقانی

این عشق آتشینم دود از جهان برآردوین زلف عنبرینت آتش ز جان برآرد هر بامداد خورشید از رشک خاک پایتواخجلتا سرایان سر ز آسمان برآرد یارب چه عشق داری کازرم کس نداردآن را که آشنا شد از خانمان برآرد قصد لب تو کردم زلف تو گفت هی هیاز هجر غافلی که دمار از جهان برآرد در زلف تو فروشد کار دل جهانیلب را اشارتی کن تا کارشان برآرد ای هجر مردمی کن، پای از میان برون نهتا وصل بی‌تکلف دست از میان برآرد خاقانی این بگفت و بست از سخن زبان راتا ناگهی نیاید کز تو فغان برآرد