حافظ (غزلیات)/معاشران گره از زلف یار باز کنید

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(معاشران گره از زلف یار باز کنید)
'


معاشران گره از زلف یار باز کنیدشبی خوش است، بدین قصه‌اش دراز کنید حضور خلوت انس است و دوستان جمعند«و ان یکاد» بخوانید و در فراز کنید رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گویندکه «گوش هوش به پیغام اهل راز کنید به جان دوست، که غم پرده بر شما ندردگر اعتماد بر الطاف کارساز کنید میان عاشق و معشوق فرق بسیار استچو یار ناز نماید، شما نیاز کنید» نخست موعظه پیر صحبت این حرف استکه «از مصاحب ناجنس احتراز کنید» هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشقبر او نمرده به فِتوای من نماز کنید وگر طلب کند انعامی از شما حافظحوالتش به لب یار دلنواز کنید