حافظ (غزلیات)/مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد)
'


۱۶۵ مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شدقضای آسمانست این و دیگرگون نخواهد شد ۲۲۰
 رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشتمگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد 
 مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودندهر آن قسمت که آن جا رفت از آن افزون نخواهد شد 
 خدا را محتسب ما را بفریاد دف و نی بخشکه ساز شرع از این افسانه بی‌قانون نخواهد شد 
 مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزمکنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد 
 شراب لعل و جای امن و یار مهربان ساقیدلا کی به شود کارت اگر اکنون نخواهد شد 
  مشوی ای دیده نقش غم ز لوح سینهٔ حافظ  
  که زخم تیغ دلدارست و رنگ خون نخواهد شد