دیوان حافظ/دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس)
'


۲۶۹ دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بسنسیم روضهٔ شیراز پیک راهت بس ۲۶۹
 دگر ز منزل جانان سفر مکن درویشکه سیر معنوی و کنج خانقاهت بس 
 وگر کمین بگشاید غمی ز گوشهٔ دلحریم درگه پیر مغان پناهت بس 
 بصدر مصطبه بنشین و ساغر می نوشکه این قدر ز جهان کسب مال و جاهت بس 
 زیادتی مطلب کار بر خود آسان کنصراحی می لعل و بتی چو ماهت بس 
 فلک بمردم نادان دهد زمام مرادتو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس 
 هوای مسکن مألوف و عهد یار قدیمز رهروان سفرکرده عذرخواهت بس 
 بمنّت دگران خو مکن که در دو جهانرضای ایزد و انعام پادشاهت بس 
  بهیچ ورد دگر نیست حاجت ای حافظ  
  دعای نیمشب و درس صبحگاهت بس