حافظ (غزلیات)/دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس)
'


 دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بسنسیم روضه شیراز پیک راهت بس 
 دگر ز منزل جانان سفر مکن درویشکه سیر معنوی و کنج خانقاهت بس 
 وگر کمین بگشاید غمی ز گوشه دلحریم درگه پیر مغان پناهت بس 
 به صدر مصطبه بنشین و ساغر می‌نوشکه این قدر ز جهان کسب مال و جاهت بس 
 زیادتی مطلب کار بر خود آسان کنصراحی می لعل و بتی چو ماهت بس 
 فلک به مردم نادان دهد زمام مرادتو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس 
 هوای مسکن ملوف و عهد یار قدیمز ره روان سفرکرده عذرخواهت بس 
 به منت دگران خو مکن که در دو جهانرضای ایزد و انعام پادشاهت بس 
 به هیچ ورد دگر نیست حاجت ای حافظدعای نیم شب و درس صبحگاهت بس