حافظ (غزلیات)/به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد)
'


۱۵۶ بحُسن و خلق و وفا کس بیار ما نرسدترا در این سخن انکار کار ما نرسد ۱۷۸
 اگر چه حسن‌فروشان بجلوه آمده‌اندکسی بحسن و ملاحت بیار ما نرسد 
 بحق صحبت دیرین که هیچ محرم رازبیار یک جهت حق‌گزار ما نرسد 
 هزار نقش برآید ز کلک صنع و یکیبدل‌پذیری نقش نگار ما نرسد 
 هزار نقد ببازار کائنات آرندیکی بسکّهٔ صاحب عیار ما نرسد 
 دریغ قافلهٔ عُمر کانچنان رفتندکه گردشان بهوای دیار ما نرسد 
 دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باشکه بد بخاطر امّیدوار ما نرسد 
 چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس راغبار خاطری از رهگذار ما نرسد 
  بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصّهٔ او  
  بسمع پادشه کامگار ما نرسد