حافظ (غزلیات)/به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد)
'


به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسدتو را در این سخن انکار کار ما نرسد اگر چه حسن‌فروشان به جلوه آمده‌اندکسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد به حق صحبت دیرین که هیچ محرم رازبه یار یک جهت حق‌گزار ما نرسد هزار نقش برآید ز کلک صنع و یکیبه دل‌پذیریِ نقش نگار ما نرسد هزار نقد به بازار کائنات آرندیکی به سکه‌ی صاحب عیار ما نرسد دریغ قافله‌ی عمر کان‌چنان رفتندکه گردشان به هوای دیار ما نرسد دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باشکه بد به خاطر امیدوار ما نرسد چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس راغبار خاطری از ره‌گذار ما نرسد بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصه‌ی اوبه سمع پادشه کامگار ما نرسد