حکم اعدام میدادند مثل انداختن مرده در آب-مرده را تنها حمل کردن و غیره[۱] در سایر موارد جزا عبارت بود از تنبیه بدنی یا جزای نقدی تنبیه بدنی با شلاق یا ترکه مسی بعمل میآمد و واحد مقیاس آن را که دویست ضربت بود (تنافوهر) مینامیدند تنافوهر را ممکن بود به جزای نقدی تبدیل کنند بدین ترتیب که یک تنافوهر مبدل به هزار و دویست درهم میشد و از این قرار هر ضربتی به شش درهم که به پول امروزه تقریباً یک تومان میشود تبدیل مییافت[۲] معلوم است که عدۀ ضربتها نسبت به تقصیر تغییر میکرد[۳] بعد از ذکر مختصر مذکور لازم است بدانیم که مجازات از نظر ایرانیهای قدیم روی چه اساس یا اصلی گذارده شده بود: آیا مقصود حفظ جامعه از وقوع نظایر تقصیری بوده یا تهذیب اخلاق مقصر و یا بالاخره ترضیه خاطر مجنی علیه یا اولیای او؟هیچکدام-باین معنی که شاید بالنتیجه تمام این مقاصد یا بعضی از آنها بعمل میآمد و لیکن نظر به رعایت این اصول نبوده بلکه اینجا هم اساس دادن مجازات و تعیین مقدار آن
________________________________________
در صورت تکرار ۱۰ ترکه مسی
ضرب و شتم ۱۵ ترکه مسی
زخم زدن ۵۰ ترکه مسی
شکستن استخوان ۷۰ ترکه مسی
قتل سهوی ۹۰ ترکه مسی
در صورت تکرار ۲۰۰ ترکه مسی
راجع به نقض قول یا قرارداد:
نقض قول شفاهی ۳۰۰ ترکه مسی
نقض قرارداد کتبی ۶۰۰ ترکه مسی
قابل توجه است که مجازات حیوانات اهلی زیاد بوده مثلاً گرسنه نگاهداشتن سگ از پنجاه الی ۶۰۰ و کشتن سگ از پانصد الی هفتصد ترکه مسی مجازات داشته.