نظم درآورد، از گنجانیدن چند اسم دیگر علاوه بر ۹ اسم یقیناً عاجز نبوده، بخصوص، که اسامی دیگری مانند فرهاد و بلاش و تیرداد مشکلتر از اشک و گودرز و اردوان نیست.
مبحث دوّم. مورخین و نویسندگان قرون اولی اسلامی
[۱]- ابو جعفر محمّد بن جریر بن زید الطبری
مورّخ مذکور در این باب سه روایت ذکر کرده:
روایت اوّل
او گوید (تاریخ الامم و الملوک، جزء دوّم، صفحه ۱۱):
«شاهان اشکانی (ملوک الاشغانون) ملوک الطّوایف بودند و مدّت سلطنتشان دویست و شصت و شش سال بود. بعد اسامی آنها را با عدّه سنین پادشاهیشان چنین نوشته:
۱-اشک بن اشجان ۱-۱۰ سال،
۲-سابور[۲] بن اشغان-۶۰ سال،
۳-جوذرز بن[۳] اشغانان الاکبر-۱۰ سال،
۴-بیزن[۴] الاشغانی-۲۱ سال،
۵-جوذرز الاشغانی-۱۹ سال،
۶-نرسی الاشغانی-۴۰ سال،
۷-هرمز الاشغانی-۱۷ سال،
۸-اردوان الاشغانی-۱۲ سال،
۹-کسری[۵] الاشغانی-۴۰ سال،
۱۰-بلاش الاشغانی-۲۴ سال،
۱۱-اردوان الاصغر الاشغانی ۱۳ سال».
