برگه:SiratAlSutur.pdf/۶

زانکه ابدال بود و صاحب حالگشته حالش مبدّل الاحوال زین سبب عشق خط زیاده شدمدل گرفتار مرد ساده شدم بعد از آن مدتی برین بگذشتمهر خطّم از آن و این بگذشت نیّت روزهٔ علی کردمقلم مشق را جلی کردم در خیال این که کار بگشایدشه بخوابم جمال بنماید تا شبی خواب دیدم از ره دیدکه خطم دید و جامه‌ام بخشید خواب را مختصر نمودم بازقصّهٔ خواب هست دور و دراز بیش ازین زین سخن نیارم گفتکه ندارم مجال گفت و شنفت تا کسی پردهٔ خرد ندرددر حق من گمان بد نبرد بنده سلطان‌علی غلام علیستشهرت خطّ او ز نام علیست روز و شب گوید از نبی و ولیذکرش این است از خفی و جلی

بیان سن و اوقات