اوحدی مراغهای (غزلیات)/کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشد
ظاهر
| کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشد | فروغ روی ترا جرم مشتری نکشد | |||||
| چنین که چشم تو آهنگ دین من دارد | حدیث من چه کند؟ گر به کافری نکشد | |||||
| به گرد کوی تو دیوانهوار کی گردم | گرم کمند دو زلف تو، ای پری، نکشد | |||||
| بدان صفت که کمر در میان کشید ترا | میان ما عجبست ار به داوری نکشد! | |||||
| گرم چو عود نخواهی نشاند بر آتش | به باد گوی که: آن زلف عنبری نکشد | |||||
| دلم به جان غم عشق تو میکشد، تا هست | ولی تنم ز ضعیفی و لاغری نکشد | |||||
| به وصف روی منیر تو اوحدی پس ازین | سفینها بنویسد، که انوری نکشد | |||||