اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/همیشه تا تن من برقرار خواهد بود

by اوحدی مراغه‌ای

	همیشه تا تن من برقرار خواهد بود			به کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
	سرم به خاک بپوسید و آتش غم دوست			در استخوان تن من به کار خواهد بود
	بتا، بدور غم خویش کشته گیر مرا			جنایت تو اگر زین شمار خواهد بود
	ز بهر کشتن من چرخ تیز می‌بینم			که باستیزه‌ی چشم تو یار خواهد بود
	بلای عشق تو خوش کرده‌ایم با دل خود			به بوی آنکه خزان را بهار خواهد بود
	دلم ز هجر تو اندر حساب داشت غمی			گمان که برد که چندین هزار خواهد بود؟
	بیا، که تا نبود پیشت اوحدی را باز			همیشه دیده‌ی او اشکبار خواهد بود