اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/مگر پیر سجاده حال نداشت؟

by اوحدی مراغه‌ای

	مگر پیر سجاده حال نداشت؟			کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
	ازین دام نام و ازین چاه جاه			به بالا نیامد، که بالی نداشت
	به آخر بداند خداوند لاف			که: در سر بغیر از خیالی نداشت
	چه گویی که: صوفی نخوردست می؟			که از بیم مردم مجالی نداشت
	خوشا! وقت آزاده‌ی فارغی			که با کس جواب و سالی نداشت
	شکم بنده حال دهن بستگان			چه داند؟ چو این روزه سالی نداشت
	ز درد جدایی چه نالد کسی؟			که با نازنینی وصالی نداشت
	کمال خود آن کو ز صورت شناخت			بر اهل معنی کمالی نداشت
	دلی یافت خط نجات از بلا			که بر چهره زین رنگ خالی نداشت
	درین ملک مردی نشد پای بند			که چون اوحدی ملک و مالی نداشت