اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/موی فشانم دگر عشق به درها ببرد

by اوحدی مراغه‌ای

موی فشانم دگر عشق به درها ببرددر همه عالم ز من ناله خبرها ببرد روی چو گلبرگ تو اشک مرا سیم کردمطرب ما این نوا برزد و زرها ببرد من ز سفرهای خود سود بسی داشتمعشق تو در باختن سود سفرها ببرد داشتم از شاخ عمر وعده‌ی برخوردنیباد فراقت به باغ بر زد و برها ببرد باز نیاید به هوش عاشق رویت، که اوتوش ز تنها ربود، هوش ز سرما ببرد زلف تو دل برد و هست در پی جان، ای عجب!بار کجا می‌هلد، دوست، که خرها ببرد؟ داشت دلی اوحدی، نقد و دگر چیزهااین دو بر آتش بسوخت عشق و دگرها ببرد