اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/من دل به ننگ دارم و از نام فارغم

by اوحدی مراغه‌ای

	من دل به ننگ دارم و از نام فارغم			ترک مراد کردم و از کام فارغم
	خلق از برای دانه به دام اوفتاده، من			در دانه دل نبستم و از دام فارغم
	دربان اگر نمی‌دهدم بار، دل خوشم			سلطان اگر نمی‌کند اکرام فارغم
	فارغ نشستن تو به ایام ساعتیست			آن کس منم که در همه ایام فارغم
	خامی اگر ز دور خیالی همی پزد			من سوختم ز پخته و از خام فارغم
	کس چون کند ز بهر سرانجام ترک جام؟			جامی بده، که من ز سرانجام فارغم
	ای باد صبح‌دم، ز سر کوی آن نگار			بویی به من رسان، که ز پیغام فارغم
	گر می‌زند معاینه شمشیر، حاکمست			ور می‌دهد مکابره دشنام، فارغم
	گر اوحدی ز سرزنش عام خسته شد			من خاص دوست گشتم و از عام فارغم