اوحدی مراغهای (غزلیات)/صفات قلندر نشان برنگیرد
ظاهر
| صفات قلندر نشان برنگیرد | صفات تجرد بیان برنگیرد | |||||
| عدم خانهی نیستی راست گنجی | که وصلش وجود جهان برنگیرد | |||||
| گشاد از دل تنگ درویش یابد | خدنگی که هیچش کمان برنگیرد | |||||
| من آن خاکسارم، که گر برگذاری | بیفتم، کسم رایگان برنگیرد | |||||
| به بالای من بر کشیدند دلقی | که پهنای هفت آسمان برنگیرد | |||||
| دل دین طلب تنگ تن برنتابد | تن راهرو بار جان برنگیرد | |||||
| مکن یاد دنیا، که اندیشهی ما | هماییست کین استخوان برنگیرد | |||||
| به ما گوهری داد دست عنایت | که اندازهی بحر و کان برنگیرد | |||||
| تو سرمایه بسیار گردان، که دل را | چو سرمایه پر شد زیان برنگیرد | |||||
| زبان درکش،ای اوحدی، زین حکایت | که ناگه سرت با زبان برنگیرد | |||||
| ازان یار بیگانگی دارد آن کس | که پندار خویش از میان برنگیرد | |||||