اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم

by اوحدی مراغه‌ای

	دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم			غم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم
	مرا گویی: سر خود گیر و پایم بسته‌ای محکم			عظیم آشفته‌ام، لیکن خلاص از بند میدانم
	لبت پوشیده برد از من دل گمراه و من هرگز			حدیث او نمیگویم بکس، هر چند میدانم
	شبم یک بوسه فرمودی که: خواهم داد، لیکن من			به بوسی زان دهن مشکل شوم خرسند، میدانم
	مرا هر دم ز پیش خود برانی چون مگس، لیکن			نخواهم رفتن از پیشت، که قدر قند میدانم
	تو می‌گویی: کزین پس من وفا ورزم، بلی خوبان			بگویند این حکایت‌ها و نتوانند ، میدانم
	همه دم، اوحدی، زین پس مده پند و ببین او را			که چونش عاشقم با آنکه خیلی پند میدانم