| ای که تیر بی‌وفایی در کمان پیوسته‌ای | | بار دیگر چیست کندر دیگران پیوسته‌ای؟ | |
| گر به شمشیر فراقم پی کنی صد پی روان | | در تو پیوندم، که صد رگ با روان پیوسته‌ای | |
| ای بهایی گوهر، اندر سلک پیمان و وفا | | با چنان خرمهرها بس رایگان پیوسته‌ای! | |
| میخوری خون دل من، تا ز دل دوری کنم | | از دلم چون دور گردی؟ چون به جان پیوسته‌ای | |
| وقت خاموشی چو فکر اندر دلم پیچیده‌ای | | روز گویایی چو ذکرم در زبان پیوسته‌ای | |
| گر چه هر دم بشکنی عهدی و برداری دلی | | همچنین می‌کن، که با ما هم چنان پیوسته‌ای | |
| گوش دار، ای بت که از زلف گریبانگیر خود | | فتنها در دامن آخر زمان پیوسته‌ای | |
| گر بجوشد خونم اندر پوست چندان طرفه نیست | | که آتش مهرم به مغز استخوان پیوسته‌ای | |
| دشمن من خاک بر سر کرد، تا در کوی خویش | | اوحدی را سر به خاک آستان پیوسته‌ای | |
