اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/اگر جان را حجاب تن ز پیش کار برخیزد

by اوحدی مراغه‌ای

	اگر جان را حجاب تن ز پیش کار برخیزد			ز خواب هجر چشم دل به روی یار خیزد
	تنم برخیزد، ار گویی، ز بند جان به آسانی			ولی از بند عشق او دلم دشوار برخیزد
	به سر سیم طبیبانش فرستیم و به جان تحفه			ز سرسام فراق او گر آن بیمار برخیزد
	سرم بر آستان او ، چوبینی برمدار او را			کزان خاک او ندارد سر که بی‌دیدار برخیزد
	گلی بیخار میجستم ز باغ وصل او پنهان			به قصد من چه دانستم که چندین خار برخیزد؟
	به روی خود چو در بندم در آمد شد مردم			دلم را فتنه و شور از در و دیوار برخیزد
	اگر زاری کند جانم به عشق او، مرنجانم			بنه عذری چو می‌دانی که عاشق‌وار برخیزد
	خود از آیین بدمهران این منزل عجب دارم			که بار افتاده‌ای این جا ز زیر بار برخیزد
	میان این خریداران به دور عنبر زلفش			ستم برنافه‌ای باشد که از تاتار برخیزد
	اگر بر دستبوس او نباشد، اوحدی دستت			ز پایش بوسه‌ای بستان، که کار از کار برخیزد