اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد

by اوحدی مراغه‌ای

	آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد			صید ندیدم ز بند او، که رها شد
	با دگران سرکشی نمود و تکبر			سرکش و بیدادگر به طالع ما شد
	رنج که بردیم باد برد و تلف گشت			سعی که کردیم هرزه بود و هبا شد
	نوبت آن وصل را که وعده همی داد			هیچ به فرصت نگه کرد و قضا شد
	دل ز برم برد و زهره نیست که گویم:			آن دل سرگشته را که برد و کجا شد؟
	گر کندم قصد جان دریغ ندارم			کام من آمد چو کام دوست روا شد
	با همه جوری دلم نداد که گویم:			اوحدی از هجر او شکسته چرا شد؟