کلیات سعدی/مواعظ/تجدید نظر
ظاهر
< کلیات سعدی | مواعظ
تصحیح
۱– قطعهٔ ص ۱۵۶ چنین است:
| کسی گفت عزت بمال اندر است | که دنیا و دین را درم یاورست | |||||
.......................
| خداوند را جاه باید نه مال | و گر مال خواهی بجاه اندرست | |||||
| اگر راست خواهی ز سعدی شنو | قناعت ازین هر دو نیکوتر است | |||||
۲– قطعهٔ ص ۱۵۹ چنین است:
| در حدود ری یکی دیوانه بود | سال و مه کردی بکوه و دشت گشت | |||||
.......................
| گفت ای آنان که تان آماده بود | گاه قرب و بعد این زرینه طشت | |||||
| توزی و کتان بگرما پنج و شش | قند زوقاقم بسرما هفت و هشت | |||||
| گر شما را با نوائی بد چه شد؟ | ور که ما را بینوائی بُد چه گشت؟ | |||||
.......................