کلیات سعدی/غزلیات/سل المصانع رکبا تهیم فی الفلوات

by سعدی

۵۲۱ – م

	سَلِ المصانِعَ رَکبا تَهیمُ فِی الفلواتِ			تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی؟
	شبم بروی تو روزست و دیده‌ها[۱] بتو روشن			و ان هَجرت سَواء عَشیتی و غَداتی
	اگر چه دیر[۲] بماندم امید برنگرفتم			مَضی الزمانُ و قَلبی یقولُ انک آتِ
	من آدمی بجمالت نه‌دیدم و نه‌شنیدم			اگر گلی بحقیقت عجین آب حیاتی
	شبان تیره امیدم بصبح روی تو باشد			وَ قَد تُفتشُ عَینُ الحیوةِ فِی‌الظلمات
	فکم تُمرِرُ عیشی وَ اَنتَ حاملُ شَهد			جواب تلخ بدیعست از اندهان نباتی
	نه پنجروزهٔ عمرست[۳] عشق روی تو ما را			وَجدتَ رائحةَ الودّ[۴] اِن شَممتَ رُفاتی
	وَصفتُ کلَ مَلیحٍ کما یُحب و یُرضی			محامد تو چگویم که ماورای صفاتی
	اَخافُ مِنکَ و ارجو و استغیثُ و اَدنو			که هم کمند بلائی و هم کلید نجاتی
	ز چشم دوست فتادم بکامهٔ دل دشمن			اَحبتی هَجرونی کما تَشاءُ عُداتی
	فراقنامهٔ سعدی عجب که در تو نگیرد			و ان شَکوتُ الی الطیرِ نُحنَ فی الوکنات[۵]

---

1. در بعضی از نسخ چاپی: دیده‌ام.
2. دور.
3. نه پنجروزه حیوتست. نه پنجروزهٔ عیشست.
4. الحب.
5. در نسخهٔ چاپی: فی‌الوکرات.