کلیات سعدی/غزلیات/حسن تو دایم بدین قرار نماند

by سعدی

۲۲۲– ب

	حُسن تو دایم بدین قرار نماند			مست تو جاوید در خمار نماند
	ای گل خندان نوشکفته نگه دار[۱]			خاطر بلبل که نوبهار نماند
	حسن دلاویز پنجه‌ایست نگارین			تا بقیامت برو نگار نماند
	عاقبت از ما غبار ماند، زنهار[۲]			تا ز تو بر خاطری غبار نماند
	پار گذشت آنچه دیدی از غم و شادی			بگذرد امسال و همچو پار نماند
	هم بدهد دَور روزگار مرادت			ور ندهد دَور روزگار نماند[۳]
	سعدی شوریده بیقرار چرائی؟			در پی چیزی که برقرار نماند
	شیوهٔ عشق اختیار اهل ادب نیست			بل چو قضا آید اختیار نماند

---

1. میازار.
2. ماند و زنهار، ماند هیهات.
3. تجدیدنظر: ور ندهد جور روزگار نماند