کلیات سعدی/غزلیات/بیا بیا که ز عشقت چنان پریشانم

by سعدی

۶۵۸

	بیا بیا که ز عشقت چنان (پریشانم)			که میرود ز غمت بر زبان (پریشانم)
	تو فارغ از من و من در غم تو .....			بیا ببین که ز غم بر چه سان (پریشانم)
	نه روی با تو نشستن نه رای ......			من شکسته دل اندر میان (پریشانم)
	نمیتوان که بدست آورم (گلاله تو)			چو سنبل تو شب و روز از (ان پریشانم)
	بهیچ نوع دل و دیده‌ام ز ........			ازان همیشه من از دستشا(ن پریشانم)
	ز دست دیده و دل هیچ (کس پریش نگشت)			ازین بتر که من اندر جهان (پریشانم)
	چگونه جمع شود خاطرم که .......			ز دست جور تو نامهربا(ن پریشانم)
	ز عطر مجمر وصفت نیافتم (بوئی)			ازان ز آتش دل چون (دخان پریشانم)
	دلم بوعدهٔ وصل ار چه خوش کند سعدی)			چو در فراق بوم همچنا(ن پریشانم)