کلیات سعدی/غزلیات/این که تو داری قیامتست نه قامت

by سعدی

۱۴۳– ط

	این که تو داری قیامتست نه قامت			وین نه تبسم که معجزست و کرامت
	هر که تماشای روی چون قمرت کرد			سینه سپر کرد پیش تیر ملامت[۱]
	هر شب و روزی که بیتو میرود از عمر			بر[۲] نفسی میرود هزار ندامت
	عمر نبود آنچه غافل از تو نشستم			باقی عمر ایستاده‌ام بغرامت
	سرو خرامان چو قد معتدلت نیست			آنهمه وصف‌ش که میکنند بقامت[۳]
	چشم مسافر که بر جمال تو افتاد			عزم رحیلش بدل شود باقامت
	اهل فریقین در تو خیره بمانند			گر بروی در حسابگاه قیامت
	اینهمه سختی و نامرادی سعدی			چون تو پسندی سعادتست و سلامت

---

1. در نسخ بسیار قدیم:

   	هر که تماشای روی چون سپرت کرد			روی سپر کرد پیش تیر ملامت

2. در نسخ متاخر: هر.
3. در دو نسخه قدیم: این همه وصفش که میکند بقیامت؟