کلیات سعدی/غزلیات/این جا شکری هست که چندین مگسانند

by سعدی

۲۴۹– ط

	اینجا[۱] شکری هست که چندین مگسانند			یا بوالعجبی کاینهمه صاحب هوسانند
	بس در طلبت سعی نمودیم و نگفتی			کاین هیچ‌کسان در طلب ما چه کسانند
	ای قافله سالار چنین گرم[۲] چه رانی؟			آهسته که در کوه و کمر باز پسانند
	صد مشعله افروخته گردد بچراغی			این نور تو داری و دگر مقتبسانند
	من قلب و لسانم بوفاداری و صحبت			وینان همه قلبند که پیش تو لسانند
	آنانکه شب آرام نگیرند ز فکرت[۳]			چون صبح پدیدست که صادق[۴] نفسانند
	و آنان[۵] که بدیدار چًنان میل ندارند			سوگند توان خورد که بیعقل و خسانند[۶]
	دانی چه جفا میرود از دست رقیبت؟			حیفست که طوطی و زغن هم قفسانند
	در طالع من نیست که نزدیک تو باشم			میگویمت از دور دعا گر برسانند

---

1. آنجا.
2. سخت.
3. ز ذکرت.
4. اکثر نسخ: صاحب.
5. و اینان.
6. بیعقل خسانند.